Een sterk staaltje zelfredzaamheid geleerd op de kinderopvang.

Hoeveel moeders en vaders zullen het herkennen: je peuter gaat naar de kinderopvang en op een dag trekt je kind zomaar spontaan voor je eigen neus “hop” de jas aan! Op een manier die iedere pedagogisch medewerker echt wel kent maar waar veel ouders met verbazing en verwondering naar kijken. Mijn reactie was er ook zo een van “Huh, wow, oh wat goed van je, knap hoor” enzovoort 😃!

Op You Tube zijn er ook talloze filmpjes te vinden van ouders die trots hun kroost filmen alsof er een wereldwonder voor hun neus plaatsvindt. Allemaal zijn we, terecht natuurlijk, zo trots als een pauw. Toen mijn zoon Sepp (inmiddels een pré-puber) voor het eerst deze “jas aan truc” deed had ik nog geen smartphone (ja, inderdaad ik ben 40+). Anders had ik ook ongetwijfeld meteen een filmpje van dit fenomeen gemaakt en het direct in de familie-app gedeeld.

Wil je deze “techniek” delen met ouders? Deel dan deze handige poster jas aandoen van onze illustratrice Deborah:

Zelfredzaamheid.

De ontwikkeling van zelfredzaamheid is een proces, waarbij het kind steeds meer dingen zelfstandig kan doen. Wat moet een kind kunnen qua redzaamheid in een bepaalde leeftijdsfase? Als moeder was ik geneigd nog heel veel dingen vóór mijn kind te doen terwijl ze op de kinderopvang al zoveel meer zelf hadden geleerd. Om maar eens wat te noemen naast het zelf je jas aan doen: een boterham smeren, zelf naar de wc gaan, uit een gewone beker drinken. Mijn persoonlijke ervaring is dat de kinderopvang niet alleen de kinderen helpt in hun ontwikkeling maar ook mij als ouder. Ik ontdekte regelmatig dat mijn zoon als iets kon waarvan ik dacht dat ik hem daarbij nog moest helpen. Geleerd op KDV Ienieminie!

Toen mijn zoons de kleuterfase al lang voorbij waren ontdekte ik dat veel kinderen van 6, soms zelfs 7 of 8 jaar, thuis nooit zelf een boterham smeerden. Op woensdagmiddag is het speelmiddag en kwamen er regelmatig vriendjes eten. Wanneer we plaatsnamen aan de gedekte tafel konden we lekker beginnen met eten. Heel wat vriendjes heb ik een beetje beteuterd naar hun kale boterham zien kijken. Zo van “En hoe komt hier dan mijn pindakaas op?”. Dan smeerde ik heus wel even snel een boterham maar wat was ik blij dat mijn kinderen dat zelf al konden.

Wat mij betreft: een applaus en grote dank voor kinderopvang. Niet alleen een heerlijke plaats om te spelen met vriendjes en ouders te helpen om tijdelijk op hun kroost te passen maar vooral ook een plaats voor ontwikkeling!

P.S.

Vind jij de illustratie van “jas aandoen” ook zo leuk? Kijk dan ook eens in onze webshop naar de leuke materialen die Deborah voor ons heeft ontwikkeld. Bestel bijvoorbeeld ook een doosje dagritmekaarten of de dagritmekaarten digitaal met de extra aanvulling

 

Deel dit blogbericht!
Recent Posts
0

Start typing and press Enter to search